سینه های بریده

1)به وقت تشییع

خمیازه ها           به جای شعر

در نوبت نشر

که چندتا و هفت بار

ساعت نواخت

و خواب           به شکل خیمه

چادر بست این حوالی

ساعت ها بعد

گل های سوسن

به خیابان ریختند

و ساختمان مجاور          ویران

عصر

به وقت تشییع

لبخند

پشت ویترین مغازه

غبار می گرفت.

۲)

گاهی هنوز

دل هوای تپیدن         می کند

میان این همه اوراق

تا سیاه نشده

تا جهان سیاه شود

چند سال می گذرد

از کوچ سیاه شقیقه و

رقص

پیرامون آتش

 یک صفحه قبل

جادوی ی پلک

بعد از کمی ورق

که می خورد دفتر

در مشت          خاک

روزگاری دیگر رقم می زند.
   

نگران نباش؛ آن که کنارِ پنجره انتظار مي کشد

                                           

صدای تو در گوشم می پیچد
                                      و من جیغ می کشم
تو می زنی و من می خندم
 می خندم                                     

1 - عروسک

در صبح بارانیِ آن سال

آمدی با آب نبات چوبی رنگین کمان

عروسکی در آغوشم گذاشتی

که آن را در سطل زباله پنهان کردم

2 - دست هایت را مرور می کنم

تشنه ام

تشنه ی چشمانی که اشک نریخت

کاش می توانستم لالایی ات را بشنوم

که مرا به خواب می برد

دست

دست هایت را مرور می کنم

تو در منی

من در تو

بویت خاموش اَم می کند

دور می شوی  دور می شوی

نقطه می شوی

کاش می شد ابرها را به دست هایت سپرد

شاید باران ببارد.

3 - کودک

کتابم

شال و کلاه کرده

دست اش را می گیرم

و همچون کودکی

به کتابخانه می برم.

4 - نوزاد

ابر آبستن من

کی فارغ می شوی؟

تا نوزاد تو را

در آغوش بگیرم.

4 - ریزش

ساعت فریاد می زند

به هم می ریزم

تلفن زنگ می خورد

بوی خون

 بوی مرگ

دست هایت را دیگر ندارم

دست های دوازده انگشتی ات

که ریتم خاصی به موهایم می داد.